‘‘පුන චපරං, භික්ඛවෙ, භික්ඛු ගච්ඡන්තො වා ‘ගච්ඡාමී’ති පජානාති,
ඨිතො වා ‘ඨිතොම්හී’ති පජානාති,
නිසින්නො වා ‘නිසින්නොම්හී’ති පජානාති,
සයානො වා ‘සයානොම්හී’ති පජානාති,
යථා යථා වා පනස්ස කායො පණිහිතො හොති, තථා තථා නං පජානාති.
ඉති අජ්ඣත්තං වා කායෙ කායානුපස්සී විහරති,
බහිද්ධා වා කායෙ කායානුපස්සී විහරති, අජ්ඣත්තබහිද්ධා වා කායෙ කායානුපස්සී විහරති.
සමුදයධම්මානුපස්සී වා කායස්මිං විහරති,
වයධම්මානුපස්සී වා කායස්මිං විහරති,
සමුදයවයධම්මානුපස්සී වා කායස්මිං විහරති.
‘අත්ථි කායො’ති වා පනස්ස සති පච්චුපට්ඨිතා හොති යාවදෙව ඤාණමත්තාය පටිස්සතිමත්තාය අනිස්සිතො ච විහරති, න ච කිඤ්චි ලොකෙ උපාදියති.
එවම්පි ඛො, භික්ඛවෙ, භික්ඛු කායෙ කායානුපස්සී විහරති.
ඉරියාපථපබ්බං නිට්ඨිතං.
